Türkiye’de havacılık neden gelişmiyor?

Hezarfen Havaalanı’nın havacılık delilerinden Fikret Yeşilçay uçak, uçmak, gökyüzü duyduğu an hayatı değişir. Ama Türkiye’de havacılık hele de hobi düzeyinde yapmak oldukça zor. İşte kendi kaleminden bir havacının samimi itirafları…

 Türkiye’de havacılık neden gelişmiyor?
1995 yılında ılık bir Sonbahar akşamı Akmerkez'de dolasırken bir dükanın önünde durdum eşimle. ‘Mustang Hobbies’ Yaziyordu tabelada. Tavanda uçaklar, raflarda binlerce ne idüğü belirsiz malzeme...

Eşime, "Ben şunlara bi bakıp çıkıcağım" dedim... Baktım. Elimde bir dünya kutuyla dükkandan çıktım.. Ama işin içinden çıkamadım :-)

Yıllarca modelcilikle uğraştım. Hava Harp Okulu dâhil birçok etkinlikte uçtum. Bir sürü uçak kırdım. Neredeyse her hafta meydana gelen TV ekiplerine röportaj verip model uçakları anlattım.

İŞLER TERSİNE DÖNDÜ

Fakat 11 yıl önce PPL lisansı aldığımda bir tarafım fena kalktı. Demek ki o potansiyel varmış bu yerimde de benim haberim yokmuş :-) Pilot olmuştum! Gerçek uçaklarla uçan, havalı, kasıntılı, gıcık bi herif :-)

Kolay değildi bu memlekette pilot olmak! 4809 kişiden biriydim 80 milyon insan içinde...

Bir havalar bir tafralar, sorma... Mahallede bakkaldan berbere kadar herkes benim pilot olduğumu öğrendi tabii:-)

Nasıl öğrenmesinler? Konu ne olursa olsun, Ben kısa sürede mevzuyu havacılığa döndüp nasıl uçtuğumu saatlerce anlatıyordum. Anlatırken uçuşun her aşamasını yeniden yaşıyordum.

THY' de uçan Airbus kaptanı edalarında komşuya "Günaydın sayın komşum. Uçağımıza... pardon, asansörümüze hoşgeldiniz. Kabin ekibim ve ben garaja kadar size eşlik edeceğiz " diyecek hale geldim neredeyse…

Fakat heyhaattt! Yıllar geçti, Memlekette havacılık ilerlemeyi bırak, geriledi. Lisans aldıktan sonra bir sure Cessna 172 - Katana kiralayıp arkadaslarımla doyasıya uçtum.

Çok mutluydum. Herkes uçsun istiyordum. Hele ki ilk uçuşunu benimle yapan biri olduğunda yanımda, sevinçten bayılacak hale geliyordum...

VE MEMLEKETİMİZDE HAVACILIĞIN GERÇEKLERİ

Fakat işler tersine dönmeye başladı sinsice. İşletme maliyetlerinin arttığı ve okulun elinde bir adet, yani rakamla ‘1’ adet  uçak kaldığı gerekçesiyle bize uçak vermez oldular...

"Hafta sonları kiralar uçarız, 4 kişi birleşip uçak bilem alırız", hayalleri böylece suya düştü. Ben de suya düştüm derken, altımda bi tekne varmış meğer :-)

Bir anda karar verip, uçağa ayırdığım bütçeyle tekne aldım. Böylece denizcilik hayallerim canlanmaya başladı. Çocukluk yıllarım denizde geçmişti. İşi az çok biliyordum. Ama yine de Amatör Denizci Lisansı’mı aldım. Açık denizlere çıkmak için gerekliydi. Bir heves, ‘Yacht Kaptanı’ da oldum. Artık bana ait teknem de vardı. Kimseye hafta sonu bana ‘Uçak... pardon tekne versene hocam!’ diye yalvarmayacaktım.. Hiç kimseden izin almak, plan çekmek, otoritenin kahrına katlanmak zorunda da değildim...

BU İŞİN HAVASI-DENİZİ YOK!

Ama o ne? İnanamıyorum? Denizde de benzer engeller, maliyetler, "Yolunacak kaz geldi" tripleri, özetle orasi da aynı b.k... Bundan önceki teknemi, küfürler ederek sattım. Boştaydım. Bomboş…

Hobisiz bir hayat bana gore değildi. Pazarları evde inek gibi yatmak veya binlerce angutun dip-dipe gezdiği yerlere takılmak da bana göre değildi.

Ne yapayım? Bari şu duvarda 6-7 senedir duran uçaklarımın tozunu alayım… Bir elden geçirip oyalanayım dedim kendime...

İndirdim duvardan. Ve o ilk temas anı! O kıpraşan enerji... Kalbim, o kaynayan sudaki yumurtanın cezve çeperlerine tık tık vuruşu gibi...

O cazibe... O ihtişam... Eski bir sevgiliyi mehtapta yeniden görmek gibi... Aşık olduğun, ama seni bırakıp o ayıya koşan kadını yıllar sonra yakalamak gibi :)

ESKİ DÜKKÂNA DÖNÜŞ

Daha nasıl anlatayım bilmiyorum? Ve sonunda Model pistinde buldum kendimi...

Havacılığa ilk başladığım yerdeyim şimdi. Sizleri tanıdım. Yeni dostlar edindim. İnanılmaz güzellikte zamanlar geciriyorum sizlerle. Çok eğleniyorum. Keyif alıyorum hayattan... İyi ki o uçakları duvarda bırakmamışım ve iyi ki sizleri tanımışım.

Sevgili Kanatlı kardeşlerim . Hepinizi seviyorum hem de kooocaman...

Not: Bu güzel paylaşım için Fikret Yeşilçay'a çok teşekkür ediyoruz. Umarız bir gün modelcilik hobisi de havacılık ve denizcilik gibi bürokratik zorluklar nedeniyle sıkıntılı günler yaşamaz…

Posted in: